تبلیغات
Ethnologie de l’Iran شناخت مردم ایران ( شما ) Anthropology of iran * (SHEMA) Shenakht mardom iran
Ethnologie de l’Iran شناخت مردم ایران ( شما ) Anthropology of iran * (SHEMA) Shenakht mardom iran
هرگونه استفاده از نوشته های این وب بدون اجازه کتبی نویسنده اکیدا" ممنوع است
علیرضاآیت اللهی از1341 فولکلوریست،1345محقق دانشگاه تهران و همکار«فرهنگ مردم» ، 1351 نخستین کارشناس مردمشناسی دانشگاهها،1354 مدرس مردمشناسی دانشکاه ابوریحان و با تحصیلات دکتری مردم شناسی در فرانسه در 1365 ،استاد مردم شناسی دانشگاه شهید بهشتی بوده است

نوروز به روایت ایرانی‌ها

چهارشنبه 1 فروردین 1397

نویسنده: Alireza Ayatollahi ( Tehran.Iran ( علی رضا آیت اللهی ( ایران.تهران ) |

نوروز به روایت ایرانی‌ها


















«در تاریخ از دو نوروز کوچک و بزرگ یاد شده است؛ نوروز کوچک از روز نخست فروردین ماه (روز اول فروردین هرمزد نام داشته که روز تولد زرتشت است) آغاز می‌شده و تا روز پنجم فروردین ماه، ادامه داشته و از روز ششم فروردین، نوروز بزرگ آغاز می‌شده.»

به گزارش ایسنا،‌ روزنامه دنیای اقتصا نوشت: «در روایت‌ها چنین آمده که نوروز، اول روزی است که آفتاب طلوع کرده و بادی که درختان را بارور می‌سازد وزیده و خرمی زمین آفریده شده. آن چه مسلم است، نوروز، همان جشن آغاز سال و اعتدال بهاری است. در تقویم اوستایی، سال به دو فصل «تابستان بزرگ» و «زمستان بزرگ» تقسیم شده است که زمان جشن مهرگان در آغاز زمستان بزرگ و زمان جشن نوروز در آغاز تابستان بزرگ بوده است. آغاز زمستان از مهر ماه و آغاز تابستان از فروردین ماه بوده است.

نوروز بزرگ‌ترین جشن ایرانی است که بعد از اسلام نیز بسیار گرامی داشته شد و علت آن نیز به اعتقاد برخی، اسلامی شدن نوروز است. در تاریخ از دو نوروز کوچک و بزرگ یاد شده است؛ نوروز کوچک از روز نخست فروردین ماه (روز اول فروردین هرمزد نام داشته که روز تولد زرتشت است) آغاز می‌شده و تا روز پنجم فروردین ماه، ادامه داشته و از روز ششم فروردین، نوروز بزرگ آغاز می‌شده. در برخی نوشته‌ها آمده است که جم روزهای نخستین ماه سال را تقسیم کرد؛ پنج روز نخست را به بزرگان اختصاص داد، پنج روز دوم را نوروز شاهی نامید و به بخشش و نیکوکاری پرداخت، پنج روز سوم، عید خدمتگزاران پادشاه بود؛ پنج روز چهارم از آن نزدیکان و خانواده شاه شد؛ پنج روز پنجم به سربازان رسید و سرانجام، پنج روز آخر هم به ملت، اختصاص یافت. به علت اهمیت نوروز، بسیاری از حوادث مهم تاریخی را به آن نسبت می‌دهند؛ همچون تاج‌گذاری جمشید. فردوسی در حماسه پر شور خود نوروز را روزی می‌داند که جمشید در آن روز تاج‌گذاری کرده است.

دربارهای نخستین خلفای اسلام به نوروز، توجه زیادی نداشتند؛ ولی بعدها خلفای اموی برای افزودن درآمد خود هدایای نوروز را مجددا معمول داشتند و هدایایی در نوروز بر اهالی ایران تحمیل می‌کردند. در احکام نجوم ایران به سه گونه نوروز بر می‌خوریم:

۱-نوروز شهریاری:

این نوروز، در آغاز برج حمل، ثابت و روز اول تقویم شهریاری بوده یعنی همان نوروزی که در تقویم کنونی ثبت است.

۲- نوروز یزدگردی:

 این نوروز در مدت سال خورشیدی، در تمام فصول سال مانند ماه‌های عربی گردش دارد.

۳- نوروز بهزیکی:

 زمان این نوروز، تقریبا در اوایل بهار بوده است.

جشن نوروز، بزرگ‌ترین و مهم‌ترین، جشن ملی ایرانیان است؛ جشن‌های ملی ایرانیان در دوره ساسانیان مانند عیدهای دینی، همچون غدیر، فطر و قربان در حرکت بوده‌اند (البته نه با سرعتی که اعیاد عربی می‌گردند) یعنی گاهی زمان جشن نوروز در فصل تابستان بوده تا این که جلال‌الدین ملک شاه سلجوقی(-۴۶۵ هـ.. ق) تقویم جدید

جلالی را بنا نهاد و نوروز را در روز اول بهار، که موقع تحویل آفتاب، به برج حمل است، ثابت‌ نگه داشت.  ابوریحان بیرونی در کتاب آثار الباقیه در سبب پیدایش نوروز، چنین می‌نویسد:

«دیوان به فرمان جمشید، تختی ساختند و آن را به دوش گرفتند و از دماوند به بابل بردند. مردم از دیدن جمشید که همچون خورشید، بر تخت می‌درخشید به حیرت افتادند و پنداشتند که دو خورشید در آسمان پیدا شده این روز، روز هرمزد (اولین روز از هر ماه) از فروردین بود و از این‌رو، مردم بر گرد تخت او جمع شدند و همگان گفتند: این روز نو است و جم فرمان داد که این روز و پنج روز پس از آن را جشن گرفتند» ایرانیان جزو معدود ملیت‌هایی هستند که با انتشار فرهنگ‌ها و مذهب‌های مختلف در طول دوران‌های طولانی، همواره آیین‌ها و فرهنگ‌های آریایی خود را حفظ کرده‌اند و بعد از ظهور اسلام نه تنها جشن‌ها و مراسم آیینی خود را از یاد نبردند، بلکه مراسم دینی و مذهبی خود را نیز بهتر از گذشته برپا داشتند. جشن نوروز به‌خاطر ریشه دینی که در آیین ما دارد و جشن مهرگان به‌خاطر تعلق آن به ایزدمهر (میتراکانا) از اهمیت خاصی برخوردارند و در مورد جشن سده باید گفت که هم‌اکنون نیز در برخی از نقاط ایران، مراسمی نه دقیقا با همان کیفیت بلکه مشابه آن، برگزار می‌شود.»

انتهای پیام

نظرات() 

نگاهی به آداب و رسوم نوروزی اقوام ایرانی. غلطیدن تخم مرغ روی آینه

چهارشنبه 1 فروردین 1397

نویسنده: Alireza Ayatollahi ( Tehran.Iran ( علی رضا آیت اللهی ( ایران.تهران ) |

نگاهی به آداب و رسوم نوروزی اقوام ایرانی. غلطیدن تخم مرغ روی آینه

خرید شب عید- تخم مرغ رنگی - کراپ‌شده
شناسهٔ خبر: 4255940 - 
تنوع اقوام ایرانی در کشورمان بسیار زیاد است در ایام نوروز هر یک از این اقوام آیین‌ها و رسوم خاص خود را دارند که در نوع خود جذاب و دیدنی است.

خبرگزاری مهر- گروه فرهنگ: نوروز برای بسیاری از اقوام ایرانی جایگاه ویژه‌ای دارد بنابراین برخی از آیین‌ها نیز در همه آنها مشترک است مانند خانه تکانی و انداختن سفره هفت سین. دید و بازدید و برپایی جشن و شادی. حال هر یک از آن‌ها این رسوم را بنا به مقتضیات آن جامعه برپا می‌کنند به‌عنوان مثال اهالی ترکمن صحرا در ایام نوروز نخ سیاه و سفید را با هم می‌بافند و آن را در اسپند قرار می‌دهند. در میانه آن هم نظر چشم و منجوق و نمک و داغدان به نشانه برکت و از چارچوب درب آویزان می‌کنند این رسمی‌است که برای آمدن ایام نوروز دارند آن‌ها به چشمه‌های آب به نشانه پاکی و نیکویی نگاه می‌کنند.  از دیگر سنتهای این قوم، تراشیدن موی سر پسرها در چهارشنبه آخر سال است.

در خراسان شمالی نیز پختن نوروز کجه، نوروز بامه، سمنی یا همان سمنو رایج است آنها بازی‌های مختلفی را نیزبرای این روزها دارند از جله خروس جنگی و شاخ زنی میش‌ها.

اهالی شهرستان قوچان هم از ده روز پیش از عید به صحرا می‌روند و سنگی را در دشت می‌گذارند اگر روز عید در زیر سنگ گیاهی روییده بود یا حشره ای زندگی می‌کردن آن را به فال نیک می‌گیرند. همچنین سبز کردن سبزه، توسط بانوی خانه انجام می‌شود و در این رسم یک مشت عدس، گندم وشاهی در ظروف سفالین یا بشقاب با نیت سلامتی و گشایش در کارها ریخته می‌شود.

مردم شهرستان سبزوار هم با آداب و رسومی‌که خاص و مختص آنان است به استقبال از بهار و سال جدید می‌روند و اغلب در آخرین روز از سال کهنه، آش جوشواره می‌خورند.

یکی از آیین های استقبال از بهار در استان سمنان، رویاندن دانه گندم ،جو، عدس، شاهی برای تهیه سبزه نوروزی است،زنان کدبانو سبزه را در ظروف مختلف و یا بر روی کوزه‌های گلی سبز می‌کنند. در شهر سمنان و برخی دیگر نقاط نهادن پیاز گُل نرگس، سیر و سُنبل در میان کوزه‌های حفره دار مرسوم است.

در لحظات پایانی سال مرسوم است که سفره هفت سین را درخانه گسترده و اقلام آن شامل سکه، سیب، سنجد، سماق، سبزه، سیر و سمنو را در میان سفره می‌گذارند. در بسیاری از نقاط استان سمنان، اهالی علاوه بر موارد نامبرده سفره نوروزی خود را با نهادن آینه، قرآن، ظرف آب، نارنج، ماهی قرمز، شمع یا چراغ، نان محلی، انجیر خشک، نخود و کشمش، گردو و بادام، گلاب پاش، تخم مرغ رنگ شده، میوه، حلوا، نمک و گُل مزین می‌کنند. 

م‍ردم‌ ‌اس‍ت‍‍ان‌ ک‍رم‍‍ان‌ ‌از ق‍دی‍م‌ ب‍ه‌ ‌ه‍ن‍گ‍‍ام‌ ت‍ح‍وی‍ل‌ س‍‍ال‌ س‍ف‍ره‌ پ‍‍ه‍ن‌ می‌ک‍ردن‍د و ‌ه‍ر چ‍ه‌ در م‍ن‍زل‌ داش‍ت‍ن‍د ‌از ک‍م‍‍اچ‌، ن‍‍ان‌ و س‍ب‍زی‌ گ‍رف‍ت‍ه‌ ت‍‍ا ش‍ی‍ری‍ن‍‍ی‌ و ‌آج‍ی‍ل‌ و ت‍خ‍م‌ م‍رغ‌ رن‍گ‌ ش‍ده‌ ب‍ر س‍ر س‍ف‍ره‌ ق‍رار م‍‍ی‌دادن‍د و ب‍ر ‌ای‍ن‌ ب‍‍اور ب‍ودن‍د ک‍ه‌ ب‍ه‌ ‌ه‍ن‍گ‍‍ام‌ ت‍ح‍وی‍ل‌ س‍‍ال‌ ت‍خ‍م‌ م‍رغ‌ رن‍گ‍‍ی‌ روی‌ ‌آی‍ن‍ه‌ ت‍ک‍‍ان‌ می‌خ‍ورد. در گ‍ذش‍ت‍ه‌ در ب‍رخ‍‍ی‌ ‌از ن‍ق‍‍اط ‌اس‍ت‍‍ان‌ ک‍رم‍‍ان‌ م‍ردم‌ ب‍‍اور داش‍ت‍ن‍د ک‍ه‌ زم‍‍ان‌ ت‍ح‍وی‍ل‌ س‍‍ال‌ ت‍م‍‍ام‌ ‌آب‌ه‍‍ای‌ ج‍‍اری‌ ب‍رای‌ ی‍ک‌ ل‍ح‍ظه‌ م‍‍ی‌ای‍س‍ت‍ن‍د و ‌اص‍طلاح‍‍ا ب‍ه‌ ‌آن‌ «خ‍واب‌ ‌آب‌» م‍‍ی‌گ‍ف‍ت‍ن‍د. در ب‍رخ‍‍ی ‌از ش‍‍ه‍رس‍ت‍‍ان‌ه‍‍ا م‍‍ان‍ن‍د س‍ی‍رج‍‍ان‌ م‍وق‍‍ع‌ ت‍ح‍وی‍ل‌ س‍‍ال‌ ‌اق‍دام‌ ب‍ه‌ رش‍ت‍ه‌ ب‍ری و پ‍خ‍ت‍ن‌ ‌آش‌ ب‍‍ا ‌آن‌ م‍‍ی‌ک‍ن‍ن‍د و ب‍‍اور دارن‍د ک‍ه‌ ب‍‍ا ‌ای‍ن‌ ک‍‍ار س‍ررش‍ت‍ه‌ زن‍دگ‍‍ی ت‍‍ا ‌آخ‍ر س‍‍ال‌ ب‍ه‌ دس‍ت‍ش‍‍ان‌ خ‍واه‍د ب‍ود.

در اﻳﺎم نوروز، در باغ‌های اطراف میناب گلی به رنگ بنفش می‌روید که به بهار کو معروف است. رسم است که دخترها و پسرها این گل را به بند می‌کشند و به گردن می‌آویزند. از غذاهای نوروزی که در گذشته مردم میناب برای نوروز تدارک می‌دیدند، می‌توان به پیاز وسوراغ، که نوعی چاشنی است، اشاره کرد. کلا مردم معتقد بودند که غذای سال نو باید با مواد تازه طبخ شود.

بنابراین اگر گندمی‌ از قدیم در خانه داشتند، از آن استفاده نمی‌کردند و برای دروی گندم تازه به مزارع می‌رفتند. باورشان بر این بود که با این کار، سال دیگر سفره‌شان پر از دسترنج خودشان خواهد بود.

نظرات() 

نوروز بر مردم ایران و سایر مردمان جهان مبارک باد

سه شنبه 29 اسفند 1396

نویسنده: Alireza Ayatollahi ( Tehran.Iran ( علی رضا آیت اللهی ( ایران.تهران ) |


عید سعید نوروز
برتمام مردم عزیز ایران
و سایر مردمان جهان
مبارک باد

.

نظرات() 

نوروز در قزاقستان؛ از بازار گرم جارچی‌ها

سه شنبه 29 اسفند 1396

نویسنده: Alireza Ayatollahi ( Tehran.Iran ( علی رضا آیت اللهی ( ایران.تهران ) |


۱۳۹۶/۱۲/۲۹ :: ۱۲:۲۳

آیین‌های بهاری درحوزه تمدنی «نوروز»-6

نوروز در قزاقستان؛ از بازار گرم جارچی‌ها و «نوروز کاژه» تا رقابت‌های دو نفره

به گزارش خبرنگار خبرگزاری فارس در بیشکک، در گذشته قزاق‌ها نوروز را «روز بزرگ مردم» عنوان می‌کردند و اعتقاد داشتند که چنانچه مراسم تجلیل از این روز با شکوه بیشتری برگزار شود، سال جدید پرفیض و برکت خواهد بود.

هرچند قزاق‌ها نوروز را قرن‌ها پیش تجلیل می‌کردند ولی در دوران سلطه شوروی برپایی آن ممنوع اعلام شد و طی بیش از نیم قرن ممنوعیت، به تدریج از لوح خاطر بخشی از مردم و به‌خصوص نسل جوان این کشور زدوده شد.

تنها در زمان مدیریت رهبر وقت شوروی «میخایل گورباچف» بود که در ردیف سایر اقوام قزاق‌ها نیز فرصت پرداختن به بازشناسی هویت فرهنگی خود را پیدا کردند.

با کسب استقلال قزاقستان، نوروز دارای جایگاه برجسته در این کشور شد بطوری که امروزه از مهمترین اعیاد رسمی شناخته شده در این کشور است.

با توجه به اهمیت جشن نوروز برای مردم این کشور چنانچه در روزهای نوروز در خانواده هر قزاقی فرزند به دنیا می‌آمد، اگر  پسر بود «نئوریز بیک» و یا چنانچه دختر بود «نئوریز» یا «نئوریزگل» نام‌گذاری می‌کردند.

حتی در فرهنگ قزاق‌ها ضمن ستایش حسن زن از عبارت «برف نوروزی» استفاده می‌کنند.

در گذشته قزاق‌ها روز نوروز را به عنوان «روز بزرگ مردم» عنوان می‌کردند و معتقد بودند که هرچه باشکوه‌تر تجلیل شود، سال جدید به همان میزان پربرکت‌تر خواهد شد.

بنابراین مردم این کشور به تهیه سفره نوروزی و پوشیدن لباس‌های جدید و قیمتی توجه زیادی داشتند.

بر اساس صحبت‌های قزاق‌های مسن، گذشتگان آنان باور داشتند که اگر قبل از ورود نوروز اقدام به پاک و باصفا کردن منازل شود و افراد توانمند از نظر مالی به تنگ‌دستان کمک کنند، افراد متخاصم یکدیگر را ببخشند و غیره، نظر لطف الهی نیز در آن سال بیش از گذشته شامل حال مردم خواهد شد.

قزاق‌ها با نیت فیض و برکت و بارندگی‌های سال جدید شب قبل از آمدن نوروز ظرف‌های خود را پر از شیر، ماست، گندم و آب چشمه می‌کردند.

رفتن به قبرستان‌ها و قرائت قرآن بر سر مزار اموات از جمله دیگر سنت‌های نوروزی قزاق‌ها بوده که هنوز هم ادامه دارد.

در گذشته معمولا صبح روزی که نوروز فرا می‌رسید 3 نفر که  آنان را «جارچی» می‌نامند، لباس رنگارنگ بر تن کرده و به کوچه‌‌ها رفته و مردم را به بزمگاه دعوت می‌کردند.

این 3 نفر با پوشش قهرمان‌های اسطوره‌ای قزاق‌ها با نام‌های «الدر کاسه»، «ژرینشا» و «قراشاش» حاضر می‌شدند و مردم را برای حضور در بزم‌گاه دعوت می‌کردند.

جشن نوروز در هر منطقه‌ای با دعای محترم‌ترین افراد آغاز می‌شود که عمده آن‌ها شخصیت‌های روحانی هستند.

در کنار مسابقات اسب‌دوانی و  زور‌آزمایی جوانان بر روی اسب، همچنین برنامه‌های اجرا می‌شد که دارای ماهیت فرهنگی بود که در این راستا به مسابقات «بیت‌برک»، «چیستان»، «حماسه‌خوانی» و غیره می‌توان اشاره کرد.

قزاق‌ها به مناسبت نوروز نوشیدنی اختصاصی‌ دارند که حتی نام آن «نوروز کاژه» (نوشیدنی نوروزی) بوده و از هفت نوع دانه‌ آماده می‌شود و امروز نیز آماده کردن آن برای نوروز مرسوم است.

به این ترتیب جشن نوروز تمام روز ادامه یافته و آن روز با مسابقه 2 نفر «آقین» (خوانندگان آثار منظوم شفاهی مردم) به پایان می‌رسد.

همان طور که اشاره شد در دوران شوروی (سال 1926) نوروز به عنوان جشن بیگانه از سوی حزب کمونیست ممنوع اعلام شد و بعد از 62 سال یعنی در سال 1988 دیگر‌بار به آغوش این سرزمین برگشت.

پس از کسب استقلال قزاقستان، رئیس جمهور این کشور در 15 مارس سال 1991 ضمن صدور یک فرمان، نوروز را جشن ملی قزاقستان اعلام کرد.

از آن تاریخ به بعد نوروز همه‌ساله در سطح ملی و با ‌شکوه خاصی بزرگ داشته می‌شود.

در کنار حفظ مهمترین سنت‌های نوروزی، امروز عناصر جدیدی نیز بر آن افزوده شده که در این رابطه به برنامه‌های نظیر درخت‌کاری، پاک‌سازی میدان‌ها و خیابان‌های شهر و مناطق اطراف، مسابقات ورزشی و سایر برنامه‌های فرهنگی می‌توان اشاره کرد.

امروز نوروز در قزاقستان تنها جشن مردم بومی نبوده بلکه نمایندگان همه اقوام و ادیان مقیم این کشور نیز آن‌ را بزرگ می‌دارند.

انتهای پیام/ح

نظرات() 

فراموش شدن رسومات نوروز در گذر زندگی ماشینی

سه شنبه 29 اسفند 1396

نویسنده: Alireza Ayatollahi ( Tehran.Iran ( علی رضا آیت اللهی ( ایران.تهران ) |



۱۳۹۶/۱۲/۲۹ :: ۱۰:۱۰

فارس گزارش می‌دهد

فراموش شدن رسومات نوروز در گذر زندگی ماشینی



به گزارش خبرگزاری فارس از شهرکرد، نوروز از دیرباز از آغاز فصل بهار در ایران زمین با برگزاری جشن‌های آئینی گرامی داشته می‌شود و اقوام ایرانی در سراسر کشور با انجام رسوماتی نوروز را جشن می‌گیرند.

ایرانیان در شهرها و روستاها با انجام رسوماتی از جمله خانه‌تکانی، خرید آجیل، گل، شیرینی و لباس نو به استقبال بهار می‌روند.

نوروز در چهارمحال و بختیاری از جایگاه ویژه‌ای برخوردار بوده است و اقوام ترک، لُر و فارس در این استان با آئین‌های زیبایی قبل و بعد از آغاز فصل بهار این ایام را در کنار خانواده و دوستان جشن می‌گرفتند.

امروزه شاهد هستیم که چشم و هم‌چشمی رسومات زیبای اقوام چهارمحال و بختیاری را به حاشیه برده است و عید این روزها دیگر زیبایی‌ها و شادی‌های گذشته را به‌همراه ندارد.

در قدیم‌الایام دو هفته قبل از عید نوروز چند ظرف حبوبات و غلات از جمله گندم، ماش، عدس و... را سبز می‌کنند و این سبزه‌ها در سفره هفت‌سین، خانه نوعروسان و بر روی قبور درگذشتگان استفاده می‌شود.

اهالی یکی از روستاهای چهارمحال و بختیاری در گفت‌وگو با خبرنگار فارس در شهرکرد، اظهار کرد: زمانی که کودک بودم، شب قبل از عید که در استان و در بین مردم به شب علفا معروف بود، همراه سایر دختران روستا به‌طرف آب‌های روان می‌رفتیم و سبزه‌هایی که در کنار جوب‌های آب روییده بود را می‌کندیم و به خانه می‌آوردیم تا به‌عنوان سبزی در سفره هفت‌سین استفاده کنیم.

یکی دیگر از رسوماتی که در بین مردم چهارمحال و بختیاری در شب علفا و قبل از سال تحویل وجود داشت و هم‌چنان برخی از مردم استان این آئین را برگزار می‌کنند، آئین چراغ‌بران است.

آئین چراغ‌بران در چهارمحال و بختیاری

اهالی نقاط مختلف استان چراغی را تهیه و به بقاع متبرکه می‌بردند و چراغ به‌دست خادم آن بقعه یا سیدی روشن می‌شد و مردم معتقد بودند اگر چراغ تا قبل از سال تحویل خاموش شود، برای اهالی آن خانه سال خوبی در انتظار نیست.

گفتنی است؛ چراغ تا زمان پایان سوخت در خانه‌ها روشن می‌ماند.

خانه‌تکانی در گذشته بدین صورت بود که قالی‌های دستباف بانوان از ایوان آویزان و باچوب گرد و خاک آن تکانده می‌شد و مردم در برخی روستاها با درست کردن کاهگل و گرفتن ترک‌های دیوار، تعویض طاقچه‌پوش‌ها و شستن پرده‌ها به خانه خود تازگی می‌دادند.

یکی از اهالی شهرکرد در گفت‌وگو با خبرنگار فارس با اشاره به رسومات گذشته چهارمحال و بختیاری در نوروز، اظهار کرد: شب قبل از تحویل سال در روستاهای اطراف استان دیگ بزرگی از پلو و خورش پخته برای دختران ازدواج‌کرده، تازه عروسان و خواهران ازدواج‌کرده مرد خانه فرستاده می‌شد.

وی ادامه داد: مقداری از این غذا تا روز اول و دوم عید در خانه نگهداری می‌شد و اقوام و نزدیکانی که برای تبریک عید به خانه می‌آمدند، کمی از این غذا توسط اهالی خانه گرم می‌شد و با‌عنوان تازه کردن نمک از مهمانان نوروزی پذیرایی می‌کردند.

این بانوی هم‌استانی خاطرنشان کرد: قبل از آغاز سال نو بانوان هنرمند استان اقدام به پخت کاکولی و آماده کردن گندم برشته برای پذیرایی از مهمانان نوروزی می‌کردند.

قائدی افزود: یکی از رسومات زیبای برخی از مناطق چهارمحال و بختیاری به‌نام طوطو یا تُخ تُخی بود که کودکان در شب قبل از نوروز با عبور از پشت‌بام‌ها پارچه‌ای را با خود به‌همراه می‌بردند و با نخ آن‌ را از پنجره یا دریچه‌هایی که در سقف خانه همسایه‌ها و اقوام وجود داشت، می‌انداختند و اهالی خانه بدون اینکه متوجه شوند پارچه متعلق به چه کسی است، در پارچه تخم‌مرغ، پول، کشمش و یا گردو قرار می‌دادند و آن را گره می‌زدند و با کشیدن نخ، اطلاع می‌دادند که پارچه را بالا بکشند.

وی در پایان گفت: رسومات بسیاری زیبایی در گذشته وجود داشت که امروز با توجه به گذشت زمان به فراموشی سپرده شده است و جای آن را به رسومات غلطی داده است و نوروز امروزه به جای اینکه شادی به‌همراه داشته باشد، باعث بروز مشکل برای برخی از خانواده‌ها شده است.

یکی از شیرین‌ترین رسومات در عید نوروز برای همه و به‌ویژه کودکان که هم‌چنان نیز پابرجاست گرفتن عیدی از بزرگ‌ترها است.

بزرگ‌ترهای فامیل قبل از سال نو با تهیه اسکناس نو و قرار دادن آن در قرآن، پس از آغاز سال نو و تحویل سال به کوچک‌ترها عیدی می‌دهند و برخی از افراد پول‌هایی که از لای قرآن به‌عنوان عیدی دریافت می‌کنند را تا سال‌ها به‌عنوان برکت کیف‌پول همراه خود نگه می‌دارند.

رسومات دیگری از جمله چهارشنبه‌سوری، حضور بر مزار درگذشتگان در پنج‌شنبه آخر سال، شنبه گردش، سیزده بدر در بین مردم ایران مرسوم است.

زهره عطایی در گفت‌وگو با خبرنگار فارس در شهرکرد با بیان اینکه آغاز سال نو شروع دوباره‌ای برای طبیعت و افراد است، اظهار کرد: مردم ایران از دیرباز با خانه‌تکانی به استقبال بهار می‌روند و اولین جایی که در خانه‌تکانی به سراغ آن می‌روند مکان‌هایی است که دور از دید و مخفی است.

وی با تأکید بر اینکه خانه‌تکانی یک سنت پسندیده در بین اقوام ایرانی است، عنوان کرد: باید تلاش کنیم در آغاز سال نو افکار منفی و کدورت در بین اعضای خانواده و فامیل را از بین ببریم و در کنار خانه‌تکانی یک خودتکانی نیز داشته باشیم.

مدرس و مشاور خانواده با بیان اینکه گاهی چشم و هم‌چشمی و تهیه مقدمات عیدنوروز باعث ایجاد کدورت در بین اعضای خانواده می‌شود، افزود: گاهی هزینه‌های هنگفت برای تعویض وسایل منزل و خرید عیدنوروز باعث ایجاد کدورت در بین افراد خانواده می‌شود و یا حتی رفتارهای نمایشی در رویارویی با اقوام نیز موجب ایجاد بحث و جدل در بین والدین و فرزندان می‌شود.

عطایی با اشاره به اینکه مقایسه زندگی خود با دیگران باعث ایجاد دغدغه و سلب آرامش از خانواده می‌شود، گفت: شاهد هستیم برخی از افراد جامعه که سطح درآمدی بالایی ندارد به‌واسطه چشم و هم‌چشمی تلاش می‌کنند تا به هر طریقی سطح زندگی خود را به افراد ثروتمند جامعه نزدیک کنند.

وی با تأکید بر اینکه هر فرد به اندازه تعداد سلول‌های مغزی خود می‌تواند کارهای خلاقانه و ابتکاری انجام دهد، بیان کرد: ایجاد تنوع در زندگی یک کار بسیار عالی است و مادر خانواده می‌تواند با هم‌فکری سایر اعضای خانواده با کمترین هزینه و امکانات موجود، با نوآوری در دکوراسیون خانه تغییر ایجاد کند.

مدرس و مشاور خانواده در پایان تأکید کرد: بهترین هدیه در سال جدید لبخند و اخلاق نیکو برای اعضای خانواده، دوستان و فامیل است، بنابراین سعی کنیم با بالا بردن آستانه تحمل خود و سادگی و همدلی زندگی همراه با آرامش را برای خود و سایر اعضای خانواده فراهم کنیم.

++++++++++++++++

گزارش از مریم بیگی

++++++++++++++++

انتهای پیام/
ذ

نظرات() 
  • تعداد کل صفحات : 281 
  • ...  
  • 3  
  • 4  
  • 5  
  • 6  
  • 7  
  • 8  
  • 9  
  • ...  

← درباره وبلاگ



مدیر وبلاگ : Alireza Ayatollahi ( Tehran.Iran ( علی رضا آیت اللهی ( ایران.تهران )

← لینکدونی

← طبقه بندی

← آرشیو

← لینکستان


← آخرین پستها

← نویسندگان

← ابر برچسبها

← آمار وبلاگ

  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :