تبلیغات
Ethnologie de l’Iran شناخت مردم ایران ( شما ) Anthropology of iran * (SHEMA) Shenakht mardom iran - مطالب ابر مؤسسه مطالعات و تحقیقات اجتماعی
Ethnologie de l’Iran شناخت مردم ایران ( شما ) Anthropology of iran * (SHEMA) Shenakht mardom iran
هرگونه استفاده از نوشته های این وب بدون اجازه کتبی نویسنده اکیدا" ممنوع است
علیرضاآیت اللهی از1341 فولکلوریست،1345محقق دانشگاه تهران و همکار«فرهنگ مردم» ، 1351 نخستین کارشناس مردمشناسی دانشگاهها،1354 مدرس مردمشناسی دانشکاه ابوریحان و با تحصیلات دکتری مردم شناسی در فرانسه در 1365 ،استاد مردم شناسی دانشگاه شهید بهشتی بوده است

یاد بود هفتمین سال فقدان دکتر محمود روح الامینی.11 مردم شناسیِ مردم شناسی در ایران - 8

پنجشنبه 17 اسفند 1396

نویسنده: Alireza Ayatollahi ( Tehran.Iran ( علی رضا آیت اللهی ( ایران.تهران ) |



 یاد بود هفتمین سال فقدان


 دکتر محمود روح الامینی


یاد بود هفتمین سال فقدان دکتر محمود روح الامینی – 11

مردم شناسیِ مردم شناسی در ایران - 8

خوشبیان بودن پژوهشگر و استاد مردم شناسی از بزرگترین مزایای اوست که این مزیت در دکتر محمود روح الامینی قابل تامل بسیار بود . هرموضوعی را برای نزدیکان و دستیارانش بسیار فصیح و بلیغ شرح می داد و باصطلاح چیزی را از قلم نمی انداخت . امٌا چه در کلاس های مردم شناسی در تهران و چه در اکس آن پرووانس فرانسه هرگز از این فصاحت و بلاغت خود استفاده نمی کرد و در پاسخ به دلیل آن پاسخی عارفانه مهیٌا داشت ...

مجموعا" این استاد ادیب مردم شناسی :

بیش از آنکه در مردم شناسی خوش بیان باشد خوشفکر بود ؛ و بخصوص :

مسئله شنا س

در خصوص ضعف توصیف در بین دانشجویان معتقد بود که ضعف اصلی در اعتقاد و علاقه به مردم شناسی است . اکثر قریب به اتفاق دانشجویان مردم شناسی اتفاقا " ( طی کنکور ) به این رشته آمده اند ؛ تا با نظام حفظ دروس برای نمره گرفتن و نهایتا" مدرک گرفتن دنباله دانش آموزی را ادامه می دهند و آنهم اگر بیاموزند و بتوانند از آموخته های مردم شناسی خود استفاده ای ببرند . با این مدرک دانشگاهی به کدام مردم شناسی خواهند پرداخت ؟ این موضوع به مصداق آنکه مستمع صاحب سخن را بر سر شوق آورد شوق آموزش دانشگاهی مردم شناسی را در مدرسان آن هم می کُشد . نتیجه این است که اکثر قریب به اتفاق مردم شناسان واقعی ایرانی ( جمالزاده – هدایت –  ساعدی - خسروی و... ) از تحصیلکردگان این رشته نیستند و باصطلاح استادان آن نیز کاری جز انتقال محفوظات ، و آنهم محفوظاتی چون توتم و تابو در آمریکا که شاید هیچگاه به کار دانش آموخته مردم شناسی در ایران نیاید ، نقش دیگری ایفاء نمی کنند . ...

آنچه تا کنون ( دهه های 1350 و 1360 ) در مردم شناسی رسمی و بخصوص غیر رسمی ( تجربی ) ایران حاصل شده است ؛ بسیار بیش از آنکه مدیون آموزش دانشگاهی مردم شناسی باشد ر یشه در فطرت مردم شناسی دارد :

شمٌ مردم شناسی

ذوق و شوق مردم شناسی

هنر مردم شناسی

و بخصوص اخلاق مناسب مردم شناسی :

مردم شناسی غریزی بالاتر است از مردم شناسی دانشگاهی (1)

به این ترتیب مردم شناسی ، و حتی مردم شناسی دانشگاهی ، در یک دهه قبل از انقلاب ، هدف و به منظور اصلاح و توسعه زندگی مردم نبود ؛ بلکه وسیله ای بود که شاید به اشتغال اداری در هررشته ای و ... ختم شود و از اینجا بود که روح الامینی به عنوان یک مردم شناس مکتب فونکسیونالیسم ظاهر می گردید :

بهانه

دکتر محمود روح الامینی معتقد بود که ، در اجتماع یک دهه قبل از انقلاب ایران ، هر حرکت و فعالیتی که از سوی آحاد مردم سر می زد الزاما" مبتنی بر یک دلیل و منطق نبود ؛ بلکه اکثرا" « بهانه » ای بود ، یا ابزاری بود ، برای رسیدن به هدفی شخصی یا اجتماعی .

 (1) و شاید به همین دلیل بود که دانشجویانی را که در گروه آموزشی انسان شناسی دارای غریزه و استعداد مردم شناسی می دید به بخش مردم شناسی هدایت می کرد تا در آنجا ، بنا به آنچه که در دروس انسانشناسی - مردم شناسی فرا می گیرند ، و بخصوص تجربیات شخصی و مشترک خود ، به یافته هائی برسند که مردم شناسی ایرانی و مناسب ایران باشد . منتهی این امر اساسی به مذاق بوروکراتهای پروژه پرداز مدیریت مؤسسه چندان خوش نمیآمد ، پیاپی حق التحیق بخش قطع می شد و....

نظرات() 

یاد بود هفتمین سال فقدان دکتر محمود روح الامینی – 10 مردم شناسیِ مردم شناسی در ایران – 7

چهارشنبه 16 اسفند 1396

نویسنده: Alireza Ayatollahi ( Tehran.Iran ( علی رضا آیت اللهی ( ایران.تهران ) |

 

یاد بود هفتمین سال فقدان دکتر محمود روح الامینی – 10

مردم شناسیِ مردم شناسی در ایران – 7

علوم اجتماعی علومی محض نیستند ؛ علومی انسانی  ، و بنابر این « نظری » و « نسبی » هستند . با اینهمه اکثر قریب به اتفاق مردم شناسان جهان بدون تاکید بر تعبیر و تحلیل و تفسیر  ، مردم شناسی را قبل از هرچیز ، و اصولا" ، « توصیف واقعیات » اجتماعی – فرهنگی ، بخصوص در سبک زندگی ، دانسته اند ؛ یعنی امری که ظاهرا" از هر کم آموخته ای هم بر میآید ؛ منتهی در واقع امری باصطلاح « سهل و ممتنع » است .

همین که توصیف ، غلط یا ناقص باشد نه تنها مردمشناسی ( یا بصورتی دقیق تر « مردمنگاری » به عنوان اساس مردم شناسی ) صورت نگرفته است بلکه چه بسا به مطالعه ی موضوع ضرری جبران ناپذیر نیز وارد آورده است .

دکتر محمود روح الامینی در آموزش و پژوهش جامع مردم شناسی ، که با سرپرستی همزمان وی بر گروه آموزشی انسان شناسی دانشکده علوم اجتماعی و تعاون و بخش مردم شناسی مؤسسه مطالعات و تحقیقات اجتماعی به بوته آزمایش در آمد ، معتقد بود : آموزش جز با پژوهش بیمعنا است ؛ محفوظات است و بس ! ...

حفظ داشتن پیشرفته ترین مطالب مردم شناسی به معنی مردم شناسی دانستن شاید باشد ، امٌا به معنی مردم شناس بودن نیست .

مردم شناس کسی است که لااقل یک پژوهش مردم شناختی مقبول انجام داده باشد .

 و این پژوهش ، هرچند هم به مکاتب والای تکاملی – اشاعه – استروکتورالیسم – فونکسیونالیسم – اصالت فرهنگ – و...و...و... توجٌه داشته باشد بدون یک « توصیف صحیح و کامل » راه به جائی نمیبرد .

وی که در موزه انسان در پاریس تخصصی در تکنولوژی سنٌتی یافته بود ، و بر شناخت فرایند هر واقعه تاکید می ورزید ، این تکنولوژی یا متد مطالعه را زمانی مقبول می دانست که با زبان و ادبیاتی صحیح ، که باز به دلیل تحصیلات زبان و ادبیات فارسی و زبان و ادبیات فرانسه در آن تبحر داشت ، بیان شده باشند ؛ و از اینجا بود که به اکثر نوشته های دانشجوئی لقب « اسقاط تکلیف » می داد .

به عنوان مثال : دانشجویان در توصیفا ت خود می نوشتند :

ابزار مخصوص

مادٌه مخصوص

و وی تذکر می داد که اصل بر توصیف دقیق این ابزار یا آن مواد است و در اینجا مخصوص ، مفهوم لازم را نداشته کاربرد آن در واقع یک اسقاط تکلیف محسوب می شود ؛ منتهی معضل در اینجا بود که بعضی از نویسندگان مشهور هم با دستاویز چنین توصیفاتی غیر دقیق و مبهم ، مسامحه کاری کرده بودند . بعضی از استادان آن زمان هم ضمن تدریس خود ....

مسئله ای بسیار ساده امٌا در عین حال ادامه دار و هرگز حل نشده تا آن زمان عدم تدریس روش صحیح توصیف در برنامه های دبستانی و بخصوص دبیرستانی بود .

دکتر روح الامینی بسیار ساده و بی آلایش و متواضع با دانشجویان برخورد می کرد ( دانشجویان شوخ طبع آن زمان استادان را به دو گروه « شهد » و « سرکه » تقسیم کرده بودند و ... ) ؛ امٌا دوستانه و شوخ طبعانه ایرادات آنان را متذکٌر می شد و همیشه بیانش با این عبارت شروع می شد که :

اتفاقا" برعکس !

تکیه کلام نوشتاری وی نیز « بالطبیعه » بود .

حلٌ مسائل ارتباطی با دیگران ، همچنان که نزد بسیاری از ایرانیان متداول است ، یا شوخی ، مطایبه و بذله گوئی صورت می گرفت ؛ و چنان که دیدیم پس از ماموریت وی به پاریس جانشینان وی در آن زمان هرگز نتوانستند اینگونه موفق باشند ...


نظرات() 

تاریخ مردم شناسی در ایران (41)

چهارشنبه 4 بهمن 1396

نویسنده: Alireza Ayatollahi ( Tehran.Iran ( علی رضا آیت اللهی ( ایران.تهران ) |

 

تاریخ مردم شناسی در ایران (41)

برخی از کتاب های مرتبط با مردم شناسی ایران ، منتشر در 1345

ساعدی ، غلامحسین . اهل هوا . تهران : انتشارات مؤسسه مطالعات و تحقیقات اجتماعی ، اردیبهشت 1345 . 209 ص .

دائرت المعارف تمدن ایران . سیاحتنامه شاردن . ترجمه محمد عباسی . ده مجلد . تهران . مؤسسه انتشارات امیر کبیر . از 1335 تا 1345 .

شاید بهترین کتابی باشد که در مردم شناسی ایران عهد صفویان ، منتشر شده است و از کاملترین کتابهای تاریخ اجتماعی و فرهنگی ایران که مطالعه آن نزد هر دانشجو و پژوهشگر مردم شناسی ضروری مینماید .

صفی نژاد . جواد . طالب آباد . انتشارات مؤسسه مطالعات و تحقیقات اجتماعی . تهران : تیر 1345 – 534 ص .

مطالعه ای قابل توجٌه در جغرافیای انسانی ورامین ، و جامعه شناسی روستائی ایران است که می تواند تا حدودی مورد استفاده ی دانشجویان مردم شناسی نیز قرار گیرد .

جواد صفی نژاد که به عنوان کارمند دانشکده ادبیات و علوم انسانی پذیرفته شده بود و به این اعتبار به دوره فوق لیسانس علوم اجتماعی راه یافته بود ؛ و پس از آن جمعی مژسسه مطالعات و تحقیقات اجتماعی ، بخش مطالعات روستائی و عشایر ، شده بود ؛ در سال 1345 که بخش روستائی و عشایر مژسسه گویا به دلیل اختلافات مرامی بین پژوهشگران جامعه شناسی روستائی ، غالبا" چپگرا ؟ ، و پژوهشگران مطالعات عشایری ، غالبا" ملٌی گرا ، به دو بخش « جامعه شناسی روستائی » و « مطالعات عشایری » تقسیم شده بود ، فارغ از انگیزه های سیاسی و مرامیِ همکارانش ، و برخلاف مسیر مطالعاتی خود ، که عملا" در جغرافیای انسانی و جامعه شناسی روستائی بود ، به بخش مطالعات عشایری پیوست ؛ و مطالعاتی را که در عمل زیر نظر برخی از استادان جغرافیای انسانی دانشکده ادبیات و علوم انسانی ، بخصوص دکتر کاظم ودیعی ( که خود مدٌت زمانی در سرپرستی بخش جامعه شناسی روستائی بود ) و برخی

ایستاده از راست : جهانگیر فروهر ، کریم لاهیجی ، هوشنگ کشاورز صدر ، حسن پارسا ، ناصر بیات

 مشاوره های همکارانی در بخش مطالعات عشایری چون هوشنگ کشاورز صدر و حسن پارسا * ، در ناحیه زادگا خود ، طالب آباد ، انجام داده بود در چنین سالی که رژیم طاغوت به ممیزی شدید سیاسی انتشارات علمی پرداخته امثال جلال آل احمد و دکتر غلامحسین ساعدی را از مؤسسه فراری داده بود و انتشارات را تا حدود بسیار زیادی به رکود کشانده بود به صورتی بسیار قطور و وزین به انتشار رسانید .

* . دکتر نادر افشار نادری که رسما" به عنوان سرپرست بخش مطالعات عشایری معرفی شده بود تقریبا" همیشه در تدارک سفر های مطالعاتی – عشایری و در سفرهای مطالعاتی بوده بسیار به ندرت در آن بخش حضور می یافت ؛ و سرپرستی بخش تا حدود بسیار زیادی برعهده هوشنگ کشاورز صدر بود .

نراقی ، حسن . تاریخ اجتماعی کاشان . تهران . انتشارات مژسسه مطالعات و تحقیقات اجتماعی . مهر 1345 . 387 ص .

نظرات() 

بهترین مونوگرافی دهه 1350 در ایران ؟

چهارشنبه 20 دی 1396

نویسنده: Alireza Ayatollahi ( Tehran.Iran ( علی رضا آیت اللهی ( ایران.تهران ) |

تاریخ مردم شناسی در ایران (41 )


بهترین مونوگرافی دهه 1350 در ایران ؟

غلامحسین ساعدی . اهل هوا . تهران : انتشارات مؤسسه مطالعات و تحقیقات اجتماعی . اردیبهشت 1345 . 209 ص .



انتشارات مؤسسه مطالعات و تحقیقلت اجتماعی مونوگرافی اهل هوا را عملا" بهترین مونوگرافی تهیٌه شده ، تا آن زمان ، معرفی کرده است . بدون شک دکتر غلامحسین صادقی ، باصطلاح دکتر محمود روح الامینی ، سرنخ دستش بوده است ؛ و به قول دکتر خسرو خسروی که قلم داشتن ، یا در واقع قدرت بیان و قدرت توصیف را شرط مهمٌ مردمنگاری می دانست ، قلم داشته است . امٌا هرگز آنچنان که دکتر نادر افشار نادری بر روابط اجتماعی و بطور کلٌی ساختار اجتماعی جامعه مورد بررسی تاکید داشته است بر این امر تاکید نکرده است ؛ و نهایتا" وی به نوعی چون دکتر محمود روح الامینی ، فونکسیونالیست است و در نگارش به نقش « هوا » در زندگی مردم سواحل و جزایر خلیج فارس پرداخته است .

غالب مردم شناسان بزرگ جهان مطالعات خود را از اعتقادت یک مردم شروع کرده اند ؛ و اینکه رفتار ، و گفتار آنان و بطور کلٌی ساختار اجتماعی آنان براساس این عقاید است و دولتهای استعماری و درواقع استثمار گر بر اساس این شناخت است که می توانند با استفاده از ای عقاید بر آن مردم سلطه یابند . منتهی دکتر غلامحسین ساعدی آنچنان مردم شناس نیست و در واقع نویسنده ای است که وارد جرگه مردمنگاری شده است ؛ بقدر کافی مسلٌط و مقیٌد به روشهای باصطلاح علمی مردمنگاری یا باصطلاحِ نویسندگان « محتوا » نبوده بیشتر متوجٌه زیبائی نگارش و در واقع « شکل » می نماید .

در معرفینامه مونوگرافی اهل هوا ، که بنظر می رسد نوشته ی شخص سید جلال آل احمد بوده باشد ، آمده است :

« ساعدی در « اهل هوا » از همهء امتیازهای مخصوص بخود ( که در ایلخچی و خیاو آنها را شناخته ایم ) برخوردار است ؛ با این تفاوت که در اینجا پخته تر ، پیشتر رفته ، و بخصوص بعنوان یک « محقق تکنگار » مهارت بیشتر یافته ، و بر تار و پود سبک شیرینش رشته ای از وسواس اهل تحقیق نیز دویده ، که از دیدگاه مؤسسه مطالعات و تحقیقات اجتماعی ، ارزش کار او را دوچندان کرده است . این خصائص با تازگی و کیفیات خارق العادهء مطالب کتاب در آمیخته ، و به « اهل هوا » حالتی جادوئی و مهیج بخشیده است ، که مانند آنرا شاید در هیچ جا حس نکرده باشیم . بیشتر آنچه در این کتاب آمده بر ما ناشناخته است . گویا سخن از دیاری می رود غریب و سحر آمیز ، در قاره ای گمشده و افسانه آسا ، با مردمی بظاهر بی شباحت به سرزمین ما ، امٌا در واقع صحنهء واقعیات کتاب ، کرانه و جزاءر جنوب کشور ما است ، و صحبت از آداب و رسوم پیچیدهء مردم آنجاست ، و احوال خاصٌ و شگفتی که بر آنها می گذرد ؛ و در حال حاضر شاید هیچ تعبیر علمی معقولی برای این احوال مقدور نباشد. آفات و بلیات و حالاتی گریبانگیر برخی از ساحل نشینان جنوب است که به کار دیو و جنٌ و پری شبیه ست و نامهائی که به این حالات داده اند : متوری ، شیخ شنگر ، دینگ مارو ، ام گاره ، بومریون ، چین یاسه ، په په ، دای کتو ، بو جمبه ، بابو ، نمرود ، تقروری ، قصاص . اگر از بومی ساحل نشین در بارهء این حالات بپرسی خواهد گفت که اینها همه باد است ؛ و این بادها قدرتهائی هستند که دنیای درون خاک و برون خاک ، همه در اختیار آنهاست . تمام موجودات خیالی ، همه آنهائی که بچشم نمیآیند ، پری ها ، دیو ها ، ارواح نیک و بد، همه باد یا خیال با هواهستند ؛ و آدمها همه اسیر و شکار اینها ؛ اسیر و شکار بادهائی که خوب هستند ، اسیر و شکار بادهائی که بد هستند ؛ و اگر کسی گرفتنار یکی از این بادها بشود ، و بتواند جان سالم از چنگ باد بدر ببرد ، آنوقت آن شخص در جرگه ء اهل هوا در میآید . » . موضوع اصلی کتاب وصف حالاتیست که از این بادها گریبانگیر ساحل نشینان می شود ، و راه درمان آنهاو شرح احوال درمانگران : باباها و ماما ها . »

شاید لازم به توضیح نباشد که این معرفینامه نیز بیش از آنکه مردمشناختی به مفهوم باصطلاح علمی آن باشد ؛ نوشته ای بیشتر ادبی مینماید .

« در قسمت یادداشتهای پراکنده کتاب دراره ساحل نشینان دریاهای جنوب بحث شده و بطور مختصر ، زندگانی ، صید و شکار و آداب و رسوم این مردم تجزیه وتحلیل شده است . » .

از اصطلاحات اهل هوا و سازها و لوازم آنان نیز ذکر شده است .

نظرات() 

تاریخ مردم شناسی در ایران (38) دکتر علیمحمد کاردان ؛ نخستین مدرس مردم شناسی ... ؟

دوشنبه 18 دی 1396

نویسنده: Alireza Ayatollahi ( Tehran.Iran ( علی رضا آیت اللهی ( ایران.تهران ) |

تاریخ مردم شناسی در ایران (38)

دکتر علیمحمد کاردان ؛ نخستین مدرس مردم شناسی ... ؟

بنا به یک گفته در بدو بنیان مؤسسه مطالعات و تحقیقات اجتماعی ، فعالیت امثال دکتر صدیقی ، دکترنراقی ، دکتر کاردان ، دکتر ودیعی ، دکترورجاوند ، و... در آن ، دکتر علیمحمد کاردان به ملاحظه همکاریش با پییر بسینیه در بنیانگذاری این رروش مطالعاتی نامزد تدریس آن در دوره جدید التاسیس فوق لیسانس علوم اجتماعی بوده است غالب همردیفان وی از تدریس مردم شناسی استقبال نمی کرده آن را با تفکری نسبتا" عامیانه « علم به اقوام اوٌلیه » ، « جوامع عقب مانده » ، و حتی « علم به عقاید خرافاتی و نسبتا" خرافاتی » و نظیر آنا می دانسته اند ؛ و حال آنکه مردم شناسی در واقع علم به آداب و رسوم ، علم به جوامع سنٌتی تر و در واقع مطالعه جوامع باصطلاح در حال توسعه و مناسب کشورهائی درحال توسعه چون ایران ، با کاربرد در اصلاحات آن جامعه برای توسعه هرچه بیشتر ، بوده است ؛ و بااین وجود چون « مطالعات ایلات و عشایر » ، که فقط بخشی از مردم شناسی را تشکیل می دهد ، مورد پشتیبانی سازمان های بین المللی و کمک های مالی آنان و سفارش پروپه های مطالعاتی چشمگیر از سوی سازمان برنامه بوده است تقریبا" همه به آن بخش خاصٌ از مردم شناسی گرایش می یافته اند ؛ و دکتر غلامحسین صدیقی به عنوان رئیس شورای علمی مؤسسه ، با تدریس « شناخت ایلات و عشایر » به جای « مردم شناسی » ( روش مردم شناسی ) ، که از سوی بعضی از همکار – دوستان وی پیشنهاد می شده است موافقت نداشته است .

نویسنده حاضر پس از چند بار پرس و جو نزد دکتر کاردان به این نتیجه رسید که وی :

علاقه مند به تدریس روش مردم شناسی نبوده است .

مشتاق پروژپ گرفتن از سازمان برنامه و مسافرتهای تحقیقاتی نیز نبوده است ؛ بنابر این :

تدریس مردم شناسی را بر عهده ی متصدیان امور مربوطه در مؤسسه  می دیده است ؛ حال آنکه

جوٌ سیاسی به شدٌت در مؤسسه حاکم بوده است و وی بیش از هرچیز از چنین مجادله هائی ، بخصوص بین مطالعه گران روستا از یک طرف و مطالعه گران ایلات از طرف دیگر ، دوری می جسته است .

اگر روش مردم شناسی را به فارسی ترجمه کرده است کتاب بسیار معتبر روش جامعه شناسی از امیل دورکهایم را نیز ترجمه کرده است ؛ پس :

به یک روش کلٌی در علوم اجتماعی می اندیشیده است و به این ترتیب از همان 1338 به جای روش مردم شناسی یا روش جامعه شناسی به تدریس روش علوم اجتماعی ( روش تحقیق در علوم اجتماعی ) پرداخته است .

با این وجود تعلق خاطر وی به تعلیم و تربیت و بطور کلٌی فرهنگ از یک طرف و مردم شناسی و جامعه شناسی از طرف دیگر ، سبب گرایش وی به مکتب انسانشناسی فرهنگی شده در همان بدو امر به تدریس روانشناسی اجتماعی و ترجمه کتابهائی معتبر از آن پرداخته که در عمل مردم شناسی ، از مکتب فرهنگی آن ، نیز به شمار می روند .

شاید از همین بخش به « قوم شناسی  تربیتی » گاستون میالاره کشیده شده است .

آنچه که این نخستین استاد روش تحقیق در علوم اجتماعی ( و روانشناسی اجتماعی ) بنام روش تحقیق در علوم اجتماعی در ترم نخست سال تحصیلی 1344 – 1345 در دوره لیسانس رشته علوم اجتماعی دانشکده ادبیات دانشگاه تهران تدریس می کرد ، روشی توصیفی ، کیفی ، و در بخش اعظم خود همان روش مردم شناسی بود 

نظرات() 
  • تعداد کل صفحات : 3 
  • 1  
  • 2  
  • 3  

← درباره وبلاگ



مدیر وبلاگ : Alireza Ayatollahi ( Tehran.Iran ( علی رضا آیت اللهی ( ایران.تهران )

← لینکدونی

← طبقه بندی

← آرشیو

← لینکستان


← آخرین پستها

← نویسندگان

← ابر برچسبها

← آمار وبلاگ

  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :